จะเอาจริงละน๊า
Thursday, February 22nd, 2007เพราะหญิงตูนแท้ๆเชียว ที่เอาน้ำมันมาราดแล้วจุดไฟ ด้วยการถักโครเชท์ตุ๊กตุ่นตุ๊กตา น่ารักน่าเอ็นดู
เห็นแล้วอยากจะได้มาดูเล่นกับเขาบ้าง ไอ้ครั้นจะไปหาซื้อเอาก็เห็นทีจะยาก เพราะนอกจากแพงแล้ว มันยังหากันไม่ได้ง่ายๆเนี่ยสิ
เล่นเอาดิฉันคลั่งเหมือนคนโดนของ ลงไปชักดิ้นชักงอร้อง จาเอา จาอาว จาอ๊าววววว พร้อมตีอกชกหัว เป็นที่เวทนาของสามี ที่รักและเคารพเมียยิ่งชีพ (ไม่เชื่อลองถามกันดูได้..)
ท่าทางเขาก็คงจะทนไม่ได้ ที่เห็นเมียแก่ลงไปดีดดิ้นไหวๆอยู่บนพื้น ก็เลยออกปากว่าจะกำนัลของขวัญ
ด้วยหนังสือและอุปกรณ์
แต่ขอกันเอาไว้อย่าง ว่าอย่าทิ้งๆขว้างๆเหมือนครอสติชหมีพูห์ ที่ร้องจะเอาแต่จนถึงทุกวันนี้ …5 ปีเข้าไปแล้วค่ะ…
แม้แต่หูข้างหนึ่งก็ยังปักไม่เสร็จ
ดิฉันได้ยินดังนั้นก็หูผึ่ง ดีใจเหมือนลิงได้แก้ว ..ได้จ้ะ ที่รัก
ข้าพเจ้านางซีเกิร์ล ขอสัญญาว่าจะอดทน จะรัก เคารพหนังสือและอุปกรณ์ทุกชิ้นที่ได้มา …แม่จะขยันใช้ให้ขึ้นเงาเลยเชียว
แต๋แน…. ได้มาแย้ว คัมภีร์ที่หญิงตูนเรคคอมเมนเดดเอาไว้ “ถ้ามีเล่มนี้นะแก ยากแค่ไหนก็สอบผ่าน”
ดิฉันเชื่อคนง่ายอีกแล้ว เลยได้หนังสือเล่มนี้มา ส่วนเข็มโครเชท์ หญิงตูนบอกว่าเอาแบบไหนก็ได้ แรกเริ่มเดิมทีก็ลงทุนถูกๆไปก่อน เกิดไม่ชอบใจกันขึ้นมาก็เขวี้ยงทิ้งไป แบบไม่ต้องคิดมาก
อ๊ะๆ!! แต่ว่า ถ้าเขวี้ยงทิ้งกันได้ง่ายๆ มันก็จะเป็นการทำร้ายจิตใจของสามีที่รัก และตัวดิฉันเองก็จะกลายเป็นคนผิดคำพูด
อย่ากระนั้นเลย ไปชวนเพื่อนอีกคนมาร่วมวงด้วยดีกว่า ….คนแรกและคนเดียวที่นึกถึงเลยก็คือ จ๋อเจี๊ยกๆ เพราะท่าทางจ๋อก็เชื่อคนง่าย แค่พ่นน้ำลายสองสามหยด จ๋อและดิฉันก็นั่งตาดำเป็นแพนด้าทุกคืน นั่งเสิชหาเข็มโครเชท์วิเศษ
เราเริ่มจากเว็บอีเบย์เนี่ยแหละ
“โคลฟเวอร์เนี่ยน่าจะดีนะพี่ จับสบายมือ” จ๋อว่างั้น ดิฉันก็ว่าด้วย
“แต่มันหายากจังว่ะ ทำไมที่อังกฤษโคตรแพงเลย ยังไม่อยากลงทุนหนักขนาดนั้นอ่ะ”
“อุ๊ยพี่ๆๆ นี่ๆ สีลูกกวาด สวยหวาน มีกริพด้วย ท่าทางจะนุ่มมือ”
“อ้าวเวร ที่อังกฤษไม่มีอีกแล้ว เฮ้อ เฮ้อ เฮ้อ!!”
…แล้วดิฉันก็ทนไม่ไหว ไปหาซื้อเข็มราคาประหยัดมาใช้ก่อน….
“โคตรเจ็บมือเลยจ๋อ ฮือๆ” มืออันแสนอ่อนนุ่ม ที่ไม่เคยหยิบจับอะไรของดิฉัน คงจะกร้านแกร็นกันเสียก็คราวนี้
ไม่กี่วันถัดมา จ๋อก็ได้เข็มโครเชท์สีลูกกวาด แถมบรรยายสรรพคุณความงาม ชนิดที่ว่า ถึงยังใช้ไม่เป็น ก็ได้มาครอบครองแล้วนะคะ กริพก็นุ๊ม นุ่ม ….คงกลัวดิฉันไม่เชื่อ เลยถ่ายรูปส่งมาเย้ย
กรี๊ดดดดดดดดดด!! ดิฉันไม่ยอม … เรื่องอะไรล่ะคะ ถึงเพื่อนกันก็เถอะ ยอมกันไม่เด็ดขาด ต้องชิงดีชิงเด่น เพราะมันสวยจริงๆ
่เพราะดิฉันอาวุโสกว่าจ๋อ เรื่องจะให้น้อยหน้ากว่า ..เป็นไม่มี เลยแอบไปซื้อเข็มโคลฟเวอร์มาด้วยอีกสองอัน แถมวานเพื่อนสาว สั่งเข็มลูกกวาดมาให้จากเมืองยุ่น บินตรงมาถึงบ้าน(จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้จ่ายตังค์เลย ก๊ากกกกกกก) ไม่สลดเลย … เอ๋อย่าเพิ่งด่าน๊า
เย้ๆ ในที่สุดดิฉันก็ได้มาแล้ว หนังสือ และเข็ม ยังขาดไหมเนี่ยดิ
ตูนบอกว่า ในแชริตี้ช้อปอาจจะมี …ดูเหมือนคนข้างบนจะเห็นใจ เลยประทานไหมสวยๆ ราคาถูกจากร้านแชริตี้มาให้อีกหลายไจ
แล้วไฟที่กำลังลุกโชนก็เกือบดับสนิท เมื่อโดนน้ำคำจากใครบางคนสาดเข้าให้ ทำเอาหู่หดหมดกำลังใจ จนสามีที่เคารพ(ภรรยา) ก็จุดไฟให้อีกครั้ง คงเพราะกลัวการลงทุนครั้งนี้จะสูญเปล่าเหมือน 4000 ครั้งที่ผ่านมา
เอาวะ… ถึงจะยังงงๆ กับแม่แฮปปี้ฮุคเกอร์ ถึงเข็มราคาแพงที่ซื้อมา
จะถักโซ่ได้ไม่เจ๋งเท่าอันละปอนด์เศษ-*-
…..แต่ก็ สู้ว๊อยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!……
